Wiadomości » Film » Samotność bestii
Samotność bestii
Jest to jeden z najbardziej znanych i cenionych filmów grozy wśród obrazów opartych na historii hrabiego Draculi. Reżyser, Werner Herzog, połączył w nim adaptację powieści Brama Stokera z legendarnym filmem „Nosferatu – symfonia grozy” z 1922 roku. Dzisiaj mija dokładnie 33 lata od światowej premiery „Nosferatu wampira”.
„Nosferatu wampir” to remake niemego filmu Fredricha Wilhelma Murnaua z 1922 r., o którym Herzog w jednym z wywiadów powiedział, iż jest to dla niego najważniejszy film w historii niemieckiego kina. W ujęciu Herzoga Dracula jest jednak zupełnie nowym odczytaniem tej postaci. Jest wprawdzie monstrualny, krwiożerczy i nienasycony, jest sprawcą zła rozprzestrzeniającego się z siłą pandemii, ale przy tym wszystkim jest istotą głęboko ludzką, boleśnie odczuwającą swe krwawe napiętnowanie. Zło, które w sobie nosi, zdaje się przeciwne jego naturze łaknącej miłości i akceptacji. Zabijając i zarażając innych, czyni to z tragiczną świadomością dwoistości swego jestestwa, żywiąc głęboką odrazę do własnych, wampirzych poczynań. Herzog, mimo że obficie czerpał z Murnaua, stworzył jednak film o zupełnie odmiennych znaczeniach. Ze wszystkich jego obrazów ten jest najgłębiej oniryczny. Jest to swego rodzaju wizja podwójna - twórcy i samego bohatera opowiedzianej historii. Stąd film można analizować na kilku piętrach metaforycznych znaczeń.
„Nosferatu wampir” to remake niemego filmu Fredricha Wilhelma Murnaua z 1922 r., o którym Herzog w jednym z wywiadów powiedział, iż jest to dla niego najważniejszy film w historii niemieckiego kina. W ujęciu Herzoga Dracula jest jednak zupełnie nowym odczytaniem tej postaci. Jest wprawdzie monstrualny, krwiożerczy i nienasycony, jest sprawcą zła rozprzestrzeniającego się z siłą pandemii, ale przy tym wszystkim jest istotą głęboko ludzką, boleśnie odczuwającą swe krwawe napiętnowanie. Zło, które w sobie nosi, zdaje się przeciwne jego naturze łaknącej miłości i akceptacji. Zabijając i zarażając innych, czyni to z tragiczną świadomością dwoistości swego jestestwa, żywiąc głęboką odrazę do własnych, wampirzych poczynań. Herzog, mimo że obficie czerpał z Murnaua, stworzył jednak film o zupełnie odmiennych znaczeniach. Ze wszystkich jego obrazów ten jest najgłębiej oniryczny. Jest to swego rodzaju wizja podwójna - twórcy i samego bohatera opowiedzianej historii. Stąd film można analizować na kilku piętrach metaforycznych znaczeń.
Maciej 'morfin' Przygórzewski – 17 sty 2012, 17:29 – filmweb.pl
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.
- Konwenty
- Ostatnie dyskusje na forum
- Więcej
- Imagicon 2012 (Tarnów) (0)
Ogłoszenia, 16 maja 2012, 19:17 - Czasopismo "Coś na progu" (19)
Książki, 16 maja 2012, 14:54 - Dekret cesarski z "Wewnętrznego wroga" (2)
Warhammer, 14 maja 2012, 13:14 - New Age 2012: Krwawi Rekruci (1)
Ogłoszenia, 11 maja 2012, 16:14 - Bachanalia Fantastyczne 2012 (1)
Ogłoszenia, 5 maja 2012, 17:01 - Andrzej Sapkowski (34)
Książki, 1 maja 2012, 19:51 - Stalker cień Czrnobyla (7)
Gry komputerowe, 1 maja 2012, 15:43 - Entreri konta Drizzt (10)
Forgotten Realms, 1 maja 2012, 15:36 - Achaja (24)
Książki, 1 maja 2012, 13:55
Współpraca
- Kto przegląda Bestiariusza?
- Zaloguj się | Zarejestruj się
Bestiariusza przegląda 6 użytkowników: 1 zalogowany, 1 ukryty i 4 gości
Zalogowani: Google [Bot]
Copyright © 2001-2010 Bestiariusz.pl. Wszelkie prawa do treści, grafiki oraz zdjęć dostępnych na stronie są zastrzeżone na rzecz Bestiariusz.pl lub odpowiednio na rzecz podmiotów, których materiały są udostępnianie na podstawie współpracy z Bestiariusz.pl.
Teraz jest 18 maja 2012, 10:01 — Strefa czasowa: UTC + 1
Engine: NERV 4.0 BETA
Warunki użytkowania • Polityka prywatności • Usuń ciasteczka
- » Redakcja
- » Współpraca
- » Kontakt
- » Reklama
- » Pomoc