Wpis archiwalny. Ten artykuł został automatycznie zaimportowany z poprzedniej wersji Bestiariusza. Proszę daj nam znać jeżeli coś z nim jest nie tak.

„Slavika” – recenzja

Dzika kraina Slaviki po śmierci Księcia znalazła się w niebezpieczeństwie. Magiczna moc chroniącego krainę amuletu przestała działać. Aby odnowić moc amuletu córka władcy musi przystąpić do mistycznego rytuału. W tym czasie potężne rody muszą ochraniać mieszkańców krainy przed złem.

Mieszkańcy Slaviki

W niewielkim opakowaniu znajdziemy przyzwoicie wykonane elementy gry, tj. zestaw kart, żetonów oraz plansz graczy. Wśród kart możemy wyróżnić karty bohaterów, potworów, skarbów oraz krain, w których przyjdzie nam się zmierzyć ze złem.

Karty bohaterów posiadają unikalne grafiki utrzymane w słowiańskiej stylistyce, typowo słowiańskie imię tworzone ze wspólnego rdzenia w obrębie danego rodu, wartość siły od 1 do 6 oraz klasę. Każdy z graczy kontroluje sześciu bohaterów z pięciu różnych klas posiadających specjalne zdolności:

    • Złodziej – po wygranej walce może przywłaszczyć sobie kartę skarbu lub punkty chwały za pokonanie potężnych potworów.
    • Guślarz – w momencie wejścia do gry może dowolnie przestawić kolejność bohaterów, a dodatkowo jego siła w walce zwiększa się o 2 za każdą kartę wojownika.
    • Tropiciel – jego kartę można zamienić z inną kartą bohatera danego gracza.
    • Łucznik – gdy łucznik znajduje się w danej krainie powoduje, że żaden z potworów nie może mieć siły większej niż 4.
    • Wojownik – nie posiada żadnych specjalnych zdolności, za to posiada największą siłę.

Obrazek

Bohaterowie walczą z jedenastoma rodzajami potworów i tworzą osobną talię pięćdziesięciu kart. Każdy potwór, oprócz wyjątkowej grafiki, posiada swój symbol oraz wartość siły. Dodatkowo niektóre potwory dysponują specjalnymi zdolnościami, jak na przykład obniżenie siły lub blokadę umiejętności bohaterów. Najsilniejsze potwory, oprócz wyższej wartości siły, w przypadku wygranej walki dodają najsilniejszemu w danej krainie graczowi dodatkowe punkty chwały.

Walki pomiędzy bohaterami i potworami odbywać się będą w kilku różnorodnych krainach. Graficznie karty krain bardzo wyróżniają się na tle pozostałych kart. Zło będzie próbowało opanować skaliste wybrzeża, ośnieżone szczyty góry oraz bagna. Na każdej karcie krainy znajdziemy trzy podstawowe symbole określające maksymalną liczbę bohaterów, którzy mogą przebywać w tej krainie, maksymalną liczbę potworów oraz liczbę skarbów znajdujących się w niej. Oprócz tego na kartach znajdziemy ilość punktów chwały, które gracze otrzymają po pokonaniu potworów. Na niektórych kartach są także specjalne oznaczenia oddziaływujące na bohaterów lub potwory oraz symbol określający czy daną krainę należy wykorzystać w grze dla 2,3,4 czy 5 graczy.

Po wygranej walce gracze otrzymują skarby ukryte w danej krainie. Skarby tworzą osobną talię, w której znajdziemy karty dodające graczom dodatkowe punkty chwały oraz karty miesiąca określające upływ czasu w grze.

Obrazek

Walka dobra ze złem

Rozpoczynając grę należy najpierw wybrać ród, któremu będziemy przewodzić w trakcie gry. Wraz z podjęciem decyzji pobieramy 6 kart bohaterów oraz planszę gracza i 2 znaczniki. Następnie trzeba wyłożyć na stół odpowiednią ilość kart krain, pod które wkładamy określoną na każdej karcie liczbę skarbów. Skarby kładziemy rewersem do góry, tak żeby żaden z graczy nie wiedział, jakie skarby znajdują się w krainach. Kolejnym etapem przygotowania rozgrywki jest rozdanie każdemu z graczy 5 kart potworów z uprzednio przetasowanej talii.

Po ustaleniu kolejności pierwszy gracz rozpoczyna grę wykonując kolejno 3 akcje:

    • Akcja I – Gracz dokłada bohatera do dowolnej krainy, w której nie osiągnięto jeszcze limitu bohaterów. Jeśli nie możne wykonać tej akcji, opuszcza ją.
    • Akcja II – Gracz dokłada kolejnego bohatera do innej niż poprzednio krainy. Jeśli nie możne wykonać tej akcji dokłada kartę potwora do krainy innej niż w pierwszej akcji.
    • Akcja III – Gracz dokłada potwora do krainy innej niż w pierwszej i drugiej akcji.

Obrazek

Po wykonaniu wszystkich akcji przychodzi kolej następnego gracza. Gracze dokładają karty bohaterów i potworów do momentu, w którym osiągną limit potworów w danej krainie. W tym momencie podliczane są wartości siły potworów i wszystkich bohaterów, biorąc pod uwagę specjalne zdolności tak jednej, jak i drugiej strony. W ten sposób określa się, czy atak potworów został w tej krainie odparty. Jeśli bohaterowie pokonali potwory, lądują one na stosie kart odrzuconych, bohaterowie wracają na rękę gracza, a karta krainy odwracana jest na drugą stronę i dokładana jest kolejna karta skarbu. Następnie każdy z graczy oblicza wartość siły swoich bohaterów i gracz posiadający największą wartość siły zabiera karty skarbów, punkty chwały za pokonanie potężnych potworów oraz otrzymuje największą ilość punktów chwały przewidzianych w tej krainie zgodnie z informacją na karcie krainy.

Gdy gracz zwyciężając w danej krainie odkryje na karcie skarbu kartę miesiąca, należy w tym momencie odłożyć kartę na bok. Gdy zostaną ujawnione 4 karty miesiąca, gra dobiega końca, a gracz który zgromadził największą liczbę punktów chwały wygrywa.

Obrazek

„Dobrze to czy źle?”

Slavika oferuje graczom przyjemną rozgrywkę w niecodziennym klimacie. Słowiańskie motywy wraz z odpowiednim podkładem muzycznym potrafią umilić rozgrywkę. Mechanika gry polegająca na dokładaniu kart bohaterów i potworów i liczeniu uzyskiwanych w ten sposób punktów nie sprawia wielu trudności. Na uznanie zasługuje fakt, że potwory nie pojawiają się automatycznie, lecz są zagrywane przez graczy, co w niektórych przypadkach może skutecznie utrudnić współgraczom rozgrywkę. Gra spodoba się przede wszystkim osobom lubiącym liczyć. Umiejętność przeprowadzania szybkich kalkulacji przydaje się zwłaszcza wtedy, gdy nieco lepiej poznamy zdolności bohaterów i nauczymy się je efektywnie wykorzystywać.

Dyskusja