Wpis archiwalny. Ten artykuł został automatycznie zaimportowany z poprzedniej wersji Bestiariusza. Proszę daj nam znać jeżeli coś z nim jest nie tak.

Święta księga rycerzy – recenzja książki „Niedola Nibelungów”

Bez tej księgi nie byłoby zapewne wielu romansów rycerskich, cała kultura dworska oraz etos błękitnej krwi nie rozwinęłoby się do poziomu, jaki znamy z średniowiecza, a co za tym idzie – z pnia, jakim jest „Niedola Nibelungów” nie wyrosłyby późniejsze dzieła i inspirowane nimi, obraz literatury światowej nie wyglądałby bez tego eposu tak, jak wygląda współcześnie. I być może nie doczekalibyśmy się stosów klasycznych tekstów.

„Niedola Nibelungów” (niem. „Nibelunge Not”) czy „Pieśń o Nibelungach” (niem. „Nibelungenlied”) według dotychczasowych ustaleń została napisana w okolicach początku XIII wieku przez nieznanego autora. Historia zawarta w tomie to próba wzbogacenia, skonkretyzowania i przedstawienia wątków m.in. z „Eddy starszej”, „Eddy młodszej”, „Sadze o Dytryku” czy „Sadze rodu Wölsungów”, tworzących zwartą, spójną i linearną opowieść.

Za historią przedstawioną w „Niedoli Nibelungów” stoją autentyczne wydarzenia, które autor przedstawił w sposób aluzyjny i metaforyczny, zniekształcając faktyczne zajścia oraz historycznych bohaterów. W treści można doszukać się wędrówki ludów z IV i V wieku, podboju Burgundii przez Hunów pod wodzą Attyli czy walki o władzę Brunhildy i Fredegundy z rodu Merowingów. Jednak takich smaczków, zapożyczeń z dziejów jest o wiele więcej i często to one stanowią trzon eposu, a wielu ma tak dużo wspólnego z kilkoma sytuacjami i bohaterami, że trudno jednoznacznie osądzić, kto lub co jest tego pierwowzorem.

Chociaż nie można zaprzeczać wielkim walorom i wkładowi w rozwój kultur świata (szczególnie cywilizacji zachodu), to trzeba pamiętać, że ówcześnie (tj. w średniowieczu i trochę w nowoczesności), a nawet i dziś stanowi źródło wzorców zachowań szlachetnych, rycerskości, odwagi, męstwa, ale i cnót, poświęcenia, oddania, wierności czy honoru. Nie brak w eposie także potępienia cech oraz zachowań negatywnych (chciwości, pogwałcenia prawa i norm moralnych). Słowem, tekst oprócz wartości rozrywkowych i artystycznych (narracja, perypetie, napięcie) ma również wysokie walory moralizatorskie, poznawcze i edukacyjne, a oprócz tych doszukać się można także i symbolicznych, religijnych (i chrześcijańskich i pogańskich).

„Niedola Nibelungów” lub „Pieśń o Nibelungach” (oba tytuły równoważne!) mimo że książka ma swoje lata i w niektórych miejscach może trącić myszką, wciąż zachowuje świeżość tam, gdzie podejmuje się kwestii moralnych i etycznych. Jednak chyba nie tylko po to zainteresowani będą sięgać po epos? W tym przypadku sama historia jest ponadczasowa, a dla szerzej zaangażowanych w literaturę nieodzowna, aby poznać korzenie toposów i archetypów, które były i są wielokrotnie przetwarzane.

Wersja papierowa: http://ksiegarnia-armoryka.pl/Niedola_N … ngach.html
e-book: http://virtualo.pl/ebook/niedola-nibelu … d-i143427/

Ocena: 5/5

Dyskusja